Sprekers

De TEDxYouth sprekers van 2015 zullen je met hun verhalen meenemen naar nieuwe mogelijkheden en inzichten. Zij representeren de Faces of the Future. In hun TEDtalks delen ze graag hun inspiratie, bijzondere Ideas Worth Spreading èn hun Ideas Worth Doing.

Wie zijn de sprekers bij TEDxYouth Amsterdam?
In de laatste twee weken voor het event vind je ze hier. Iedere dag komt er een spreker bij.

jesse-van-doren

Jesse van Doren

Ik zie mijn leven als een grote film. Een script met een opening, een verhaal-lijn en een eind”. Het verhaal van Jesse leest inderdaad als een filmscript. Maar dan zonder dat vooraf bepaald is waar de grenzen van het verhaal liggen. Jesse zoekt uitdagingen op, denkt groot en verandert en-passant de marketing strategie van kleine en grotere bedrijven.

Via social media heeft Jesse naar eigen zeggen een miljoenenbereik, een bereik dat hij enerzijds inzet om bedrijven te helpen en anderzijds om jongeren te introduceren in nieuwe werelden en mogelijkheden. Samen met Araik Gingnagel organiseerde Jesse de World Hackathon Day, waarbij hij internationale samenwerking opzocht met Nir Kouris, die de verbinding met jonge Israëlische hackers legde. De World Hackathon Day werd een groot succes, waarbij in verschillende landen ruim 500 jongeren zich gedurende 24 uur vastbeten in vraagstukken van bedrijven en organisaties. Naast enorm veel persaandacht, legde de World Hackathon Day de kiem voor een nieuw initiatief: Tomorrow Innovation Week. Een hele week in het kader van innovatie en het vermarkten daarvan. Waar jonge ondernemers, hackers en jongeren met een open mind de hoofdrollen spelen.

Jesse blijft zijn script voortdurend aanpassen. Niets staat vast; Jesse kiest in het enorme aanbod van mogelijkheden secuur zijn eigen weg. Dat brengt hem in steeds weer in nieuwe uitdagende omgevingen, waarin hij kansen ziet èn zelf creëert om zich verder te ontwikkelen. Het bijzondere aan Jesse is dat hij op zijn pad ook steeds kansen creëert voor andere jongeren. Ideas Worth Spreading èn Ideas Worth Doing: Jesse geeft een inspirerend voorbeeld van allebei!

Website
Facebook
Twitter

the Cinemates

The Cinemates

Kelvin Boerma is 17, Peter de Harder 19 en samen vormen ze het succesvolle duo The Cinemates. “We maken filmpjes, gewoon omdat we dat leuk vinden”. Rond 2005 zijn ze begonnen, inmiddels heeft hun YouTube kanaal ruim 164.000 volgers. Over de beginperiode zeggen ze: “Eigenlijk waren we allebei op zoek naar een hobby. In Groningen, waar we allebei vandaan komen, was niet zo veel te doen. Nadat we elkaar op de middelbare school hadden leren kennen, hebben we de handen ineen geslagen. Sindsdien werken we samen.”

Inmiddels zijn ze verhuisd naar Amsterdam, en hebben Kelvin en Peter een dagtaak aan het verder uitbouwen van The Cinemates. “Cinemates is momenteel zeker onze business. Het is echt een day job. We zijn elke dag bezig met het produceren van video’s, het uitbouwen van het merk en alle zakelijke dingen eromheen. De komende maanden of jaren zullen we daar nog wel mee zoet zijn. Uiteindelijk willen we steeds grotere producties aanpakken en in de toekomst misschien als volwaardig productiebedrijf naar voren treden.

Uitdagingen zijn er genoeg! Met Humberto Tan van RTL Late Night gingen ze, toen ze er aan de interview tafel zaten, de uitdaging aan om binnen een week een ‘special request’ filmpje te maken. Op verzoek van Ben Woldring werd, zonder reclamebudget, een commerciële tv reclame gemaakt. The sky is the limit; films maken kan overal, daar heb je al lang geen volledig opgetuigde opnamestudio meer voor nodig. The Cinemates zien overal mogelijkheden en pakken die met beide handen aan.

TED (Technology, Entertainment and Design) is hen op het lijf geschreven. Technologie is de slagader van The Cinemates. Of het nou gaat over software, hardware, camera’s, of programma’s: zonder technologie zou The Cinemates niet bestaan. Op het vlak van Entertainment en Design scoren ze ook hoog. Het aantal fans groeit elke dag en ook vanuit de bedrijfswereld is steeds meer belangstelling. The Cinemates hebben een perfecte match gemaakt van technologie, entertainment en design!

Youtube
Facebook
Twitter

emmy-soliman

Emmy Soliman

Emmy is geboren en getogen in Egypte. Ze ging er naar school, had er vrienden en vriendinnen en ging in Cairo studeren. Journalist wil ze worden en om dat te bereiken ging ze massacommunicatie studeren.

In de zomer van 2013 haalde ze in Cairo haar diploma. Ze wilde naar Nederland komen, haar vader woont in Maastricht. Hier wil Emmy Nederlands Recht gaan studeren. “Je kan pas een goede journalist zijn als je het rechtssysteem begrijpt”, zegt Emmy over deze keus. Maar behalve een onbekend rechtssysteem, kwam ze ook in een compleet nieuwe wereld terecht. Ze wist niks van Nederland, sprak de taal niet, had geen vrienden om haar wegwijs te maken, geen ervaring met de Nederlandse cultuur. Ze had… helemaal niks.

Vier lange maanden voelde ze zich erg eenzaam. Ze had niemand om zich aan op te trekken. In oktober schreef ze zich in bij het Arcus College, en dat was het begin van een grote ommekeer. “Ik leerde de taal, begon de cultuur te begrijpen, maakte vrienden en kreeg inzicht in de normen en waarden”. Stap voor stap werd haar leven iets makkelijker. Maar goed Nederlands spreken bleek niet eenvoudig. Ze zocht een taalstage maar die bleek niet te vinden. En toen nam Emmy, die in Cairo afgestudeerd was aan de universiteit, een bijzonder besluit: ze mocht Nederlands komen leren op een basisschool en die kans greep ze met beide handen aan. Hier gaat ze nu 5 dagen per week naar toe en leert in hoog tempo de ‘ins en outs’ van het Nederlands.

Zelf zegt ze hierover: “Mijn docenten zeggen tegen mij dat ik snel kan leren, maar ik denk dat elke persoon dat kan. Als je maar je best doet. Als jij een groot doel hebt, dan helpt zelfvertrouwen en hard werken om dit doel te laten slagen!

Facebook
Twitter

R. op zee

Reinoud Vehmeijer

Reinoud is 18 en zit in klas 6VWO. Hij begon, zoals zoveel jongeren, vol goede moed aan zijn middelbare school tijd. In het begin vond hij het best leuk en interessant allemaal, maar na een paar jaar was er van dat enthousiasme nog maar bitter weinig over. Niks eigenlijk. Hij vond school verschrikkelijk saai, en vroeg zich af hoe hij de jaren die hij nog op school moest doorbrengen in vredesnaam kon uitzingen. Hij beschouwt zichzelf als een geïnteresseerde leerling, die graag veel leert van anderen. Maar school leek daar niet de plek voor. Elke dag weer in een klaslokaal luisteren naar een docent die het voor elkaar kreeg om boeiende stof zo oninteressant uit te leggen… Reinoud zou daar graag aan ontsnappen, maar hoe?

Toen hoorde hij over School At Sea, een talent ontwikkelingsprogramma waar je je schoolboeken meeneemt en zelfstandig een half jaar op een zeilschip gaat leren. Je zeilt van Nederland over de Atlantische oceaan naar Zuid-Amerika en terug; onderweg ga je regelmatig aan land. Reinoud heeft een vulkaan beklommen, vrijwilligers werk gedaan in de jungle, een reis gemaakt door Cuba en dwars door de Bermuda Driehoek gezeild. Tsja, da’s wel wat anders dan in de schoolbank verlangen naar de bel voor de eerstvolgende pauze.

Maar behalve dat je de lessen van je schoolopleiding op de meest exotische oorden van de wereld zelfstandig leert, worden er veel lessen aan boord geleerd die op geen enkele school leert. Noem het levenslessen, of bijzondere ervaringen, die je nergens zo goed kan leren als in de praktijk. Aan boord moet hard gewerkt worden, een schip vaart niet vanzelf…

Je komt elkaar èn jezelf echt tegen tijdens zo’n reis. Alles op het schip moesten we zelf doen: koken, schoonmaken, het schip zeilen en natuurlijk nog je eigen schoolwerk. Om dit allemaal te combineren hebben we goed leren plannen en leren samenwerken. Omdat we zo veel leuke en minder leuke dingen hebben gedaan waren het zware dagen. Met regelmatig nachten zonder slaap omdat ook ‘s nachts het schip gezeild moet worden. Uiteindelijk was het de ervaring van mijn leven!”

Facebook

IMG_6938

Joost Elffers

Met zijn 11 jaar is Joost de jongste spreker bij TEDxYouth Amsterdam. Jong, maar zeker niet onbezonnen! Joost is al vanaf zijn 4e jaar bezig met een groot ecologisch wereldprobleem. Eén van de grootste bedreigingen die we onszelf aandoen en waar we nog lang niet genoeg tegen in verweer komen. Althans niet op individueel niveau. Joost houdt zich actief bezig met ‘the plastic soup‘. De wereldbevolking gooit achteloos veel meer plastic weg dan er netjes verwerkt en opgeruimd kan worden. Het gevolg: een laag plastic hoopt zich op in de oceanen, een drijvende laag rotzooi, bestaand uit grote en kleine deeltjes onafbreekbaar plastic.

4 jaar was hij toen hij vragen begon te stellen over al dat plastic dat hij buiten op straat zag liggen. “Waarom gooien mensen dat daar neer? Waar blijft het dan? Wie ruimt het dan op en hoe dan…?” Joost vroeg zijn ouders de oren van het hoofd. De antwoorden die zij hem konden geven, brachten geen geruststelling. Integendeel: naarmate Joost ouder werd en zich meer ging verdiepen in plastic afval, ontdekte hij al snel dat het probleem nog veel groter was dan ‘alleen maar’ het plastic dat hij op straat zag liggen.

Veel plastic afval, in Nederland en over de hele wereld, komt uiteindelijk terecht in het water. Via rivieren wordt het meegevoerd naar zee en uiteindelijk belandt het in de oceanen. Als grote stukken die blijven drijven, of als kleinere deeltjes die worden aangezien voor voedsel door vissen en vogels. Zij eten het plastic op, dat verteert natuurlijk niet, en blijft in de dieren achter. Waarmee dat plastic onderdeel wordt van de voedselketen. Kleinere dieren worden gegeten door grotere dieren: het plastic gaat mee. Aan het eind van de keten staat de mens: wij krijgen veel plastic weer keihard terug in ons voedsel. Vogels leggen soms het loodje omdat er in hun maag zò veel plastic zit dat er nauwelijks normaal voedsel meer bij past…

Grote Problemen kunnen alleen opgelost worden door Grote Oplossingen, denken veel mensen…
Mis! Joost is zich ervan bewust dat juist de oplossing van zoiets enorm groots als de toename van het plastic afval, begint bij het individu. Bij hem, bij jou, bij iedereen zelf op kleinschalig persoonlijk niveau. Joost laat zich niet afschepen door moedeloosheid en weigert te aanvaarden dat het probleem ‘te groot’ zou zijn om er iets aan te kunnen doen. Joost loopt nu ruim één decennium rond op deze aarde. Een aarde die bijna stikt in de plastic soup. In die 10 jaar is Joost al ruim 7 jaar een voorbeeld voor velen! Hij vertelt bij TEDxYouth graag hoe en waarom hij dat doet. Laat je inspireren door onze jongste spreker die laat zien wat je wèl kan doen als je je  zorgen maakt om Grote Problemen waarvan je denkt dat het ‘te groot’ is om als individu bij te dragen aan een oplossing.

Twitter

Vincent Renon

Vincent Renon

Een visionair, filosoof, creatieve ontwerper, èn een doener; bij Vincent komt het allemaal samen in één persoon. Vincent is 23 jaar, 2e jaars student industrieel ontwerpen aan de TU Delft. Rond zijn 15e bedacht hij een quote die hem sindsdien heeft geholpen zijn dromen vorm te geven èn uit te voeren. “Dream Believe Do Achieve“, is de quote die zijn leidraad, zijn kompas is geworden.
Zijn hele leven richt hij in rondom de zaken die hij het meest van waarde acht, hij zoekt (èn vindt!) steeds manieren en toepassingen om zijn drive en visie in het leven te combineren met het ‘dagelijks leven’.
Hoe gaan we om met onze aarde? , Wat is mijn aandeel daarin? , hoe kunnen we ‘afval’ tot iets zinvols verwerken? zijn vragen die Vincent constant stelt. Wat Vincent anders doet dan veel anderen is dat hij niet ophoudt bij het formuleren van een antwoord, hij gaat het antwoord vervolgens maken!

Samen met zijn vriendin Johanna en huis- en studiegenoot Peter maakt Vincent hun gehele inboedel zelf. Van oude kasten, pallets, schilderstrappen en ander ‘afval’ maakt Vincent alles dat ze nodig hebben. Stoelen, tafels, bureaus,… tot aan de kapstok en keukenkastjes toe: Vincent maakt alles zelf. Van het ontwerp en design, tot aan de uiteindelijke uitvoering. Precies zoals hij het hebben wil.

Vincent heeft een duidelijke visie op het leven: als je wil dat de aarde leefbaar blijft, ook voor de generaties na ons, doe er dan iets voor. Een visie die hij deelt met de onlangs overleden astronaut Wubbo Ockels. Hij zag de kleine kwetsbare aarde vanuit de ruimte en werd een groot pleitbezorger voor bewust leven op die ene kwetsbare aarde. Vincent treedt in zijn voetsporen met exact deze boodschap.

Erover praten en filosoferen is leuk en zinnig, maar als je echt verschil wil maken, kom dan in actie. Walk Your Talk! Vincent houdt een blog bij Tree of Life, waarmee hij de wereld laat zien hoe hij een verschil maakt.

Facebook
Twitter

Twitter
Website

DSC00778

Laura-Anastassia Potapova

Laura-Anastassia is 16 jaar en een echte verbinder. Haar moeder schreef het levensverhaal van haar oma en dat bracht Laura op een idee. Er zouden vast meer ouderen zijn, vol met verhalen die het waard zijn om gedeeld te worden met de jongere generatie. Maar hoe komen die mooie verhalen van ouderen terecht bij jongeren? Laura-Anastassia bedacht een project waarbij dat van de grond zou komen. Jongeren die in gesprek gaan met ouderen. Een dialoog tussen twee generaties die elkaar iets bijzonders te vertellen hebben. Het leidde tot een serie van activiteiten, waarbij kinderen en ouderen samenwerken in een biografisch project.

Laura-Anastassia pakte het groots aan en maakte er een heel project van. De jongeren die aan het project mee zouden gaan werken, werden goed voorbereid. Met een filosofieles, een workshop verhalen vertellen, een workshop verhalen schrijven en lessen in interview technieken. Naast het delen van mooie verhalen was er iets nodig om de verhalen ook echt door te kunnen geven. Dat werd een boek: Brieven aan mijn Kinderen. Maar het project leverde meer op ‘alleen’ het boek. Het project werd een eye-opener voor de jongeren die er aan meededen. De verhalen van de geïnterviewde senioren gingen over van alles: geschiedenis en cultuur, religie, de Tweede Wereldoorlog, hun dromen en wat ze in hun leven hadden gedaan. Hun successen en teleurstellingen, hun persoonlijke ideeën over de wereld. Aan de ouderen gaf het de gelegenheid hun mooie verhalen door te geven aan de jongeren generatie. Die jongere generatie hoorde de geschiedenis, die ze uit de geschiedenisboeken kennen, tot leven komen. Het gaf ze een nieuwe blik op hun eigen leven en hun eigen toekomst.

Dat is precies wat Laura voor ogen stond. Connectie en verbinding tot stand laten komen door het vertellen van verhalen. Storytelling in de meest pure vorm!